Allards Blog

Het ontvangen en versturen van pakket post is in Nederland op dit moment niet echt prettig voor particulieren. TNT/TPG spant de kroon qua slechte service, de andere distributeurs zijn echter niet veel beter. Waar bij de meeste bedrijven overdag meestal wel iemand aanwezig is om een pakket in ontvangst te nemen, is dit bij particulieren niet het geval. De meeste distributeurs bezorgen echter, eigenwijs als ze zijn, nog steeds overdag pakketen, juist gedurende de periodes dat de meeste Nederlanders werken!Dde distributeurs komen dan ook voor 80% van de pakketten een of meerdere malen voor niks aan de deur. Dit is een kwalijke verspilling van resources! De distributeurs hebben met de huidige manier van overdag afleveren veel overhead en belasten tevens het milieu met miljoenen onnodige kilometers .

Het is bovenal een zeer zeer klantonvriendelijke manier van werken om simpelweg tegen beter weten in op deze manier te blijven bezrogen. Het is veelal niet mogelijk om als klant, met of zonder bijbetaling in het verzendproces in te grijpen om bv het afleveradres, tijdstip, of het service nivo te veranderen. De redenering van de distributeurs is dat de afzender de klant is en bepaald, maar wie heeft er nu betaald?

Het kan ook anders, zo zijn er de Kiala afleverpunten waar een zending afgehaald kan worden wanneer het uitkomt, helaas werken zij maar met enkele leveranciers samen. Hopelijk evolueert deze service verder naar een gedegen concurrent van de huidige bedrijven, bv bezorgen op afspraak tegen meerprijs  Wat nog beter zou dat Track&Trace wordt omgevormd in Track&Direct! Hoe prettig zou het zijn als je als klant een SMS / E-mail ontvangt als er een pakket voor je in het distributie proces zit, om vervolgens online de exacte vorm en het tijdstip van afleveren te regelen.

Nederlanders kopen steeds vaker via webshops het wordt dus tijd dat de distributeurs zich daaraan gaan aanpassen, desnoods met 24/7/365 service!

De gemiddelde werkplek in Nederland is voor degenen die rustig en geconcentreerd willen werken vaak een grote bron van irritatie! Gedurende de inrichting van de werkplek is er totaal geen rekening gehouden met de behoeften van degenen die er achter gaan werken. Men redeneert dat als er een bureau, stoel, computer en telefoon staan, dat aan alle voorwaarden voor een goede werkplek zijn voldaan. Niks is echter minder waar.

Waar de gemiddelde werkgever / HR manager bij de inrichting van een werkplek niet bij stil staat, is dat elk individu aparte wensen heeft. Voor een deel kunnen dit persoonlijke wensen zijn, terwijl ook de uitoefening van een bepaalde functie een specifieke inrichting van de werkplek vereist. De HR manager heeft vaak echter totaal geen verstand van de behoeften die medewerkers hebben om prettig te kunnen werken. Er wordt totaal geen rekening gehouden met factoren zoals, rust, ruimte, klimaat en atmosfeer. Ook houdt men geen rekening met wie men bij elkaar plaatst, uitgebalanceerde teams met mensen die elkaar complementeren leiden tot betere prestaties dan een willekeurig samengesteld team. HR denkt echter, zolang de werkplek Arbo conform is ingericht men aan alle voorwaarden die medewerkers optimaal kunnen laten presteren heeft voldaan. Dit gebrek aan visie draagt er aan bij dat werknemers niet hun volledige arbeidspotentieel kunnen benutten en de investeringen die worden gedaan voor het aantrekken van gekwalificeerd personeel vaak niet economisch verantwoord zijn.

Ieder individu heeft andere wensen en behoeften om tot een optimale arbeidsprestatie te komen. De ene persoon werkt graag in een groep in een hectische kantoortuin, terwijl een ander bij meer rust gebaat is. Er zijn mensen die prettig werken met muziek op de achtergrond terwijl dezelfde muziek iemand anders hordol kan maken. Mensen kunnen overgevoelig zijn voor de aanwezigheid, geur en geluidprikkels van anderen. Bovendien ontbreekt vaak de privacy om ergens mee bezig te zijn zonder dat collega’s zich daar telkens mee bemoeien.

Men moet in gaan zien dat specifieke taken een aangepaste werkomgeving vereisen en dat er meer specifiek taken dan management zijn! Vergaderingen, werkoverleg en ontmoetingen met klanten en leveranciers zijn rumoerig en horen niet (ook niet incidenteel) tussen andere werkende collega’s te worden gehouden. Bovendien zijn er taken zoals bv; programmeren, ontwerpen, het schrijven van rapporten en het maken van analyses, welke in tegenstelling tot repeterende taken rust vereisen. De werkgevers verwachten topprestaties van de werknemers, wanneer deze topprestaties geleverd zouden worden tijdens een examen dan hangen de bordjes die oproepen tot absolute stilte op de deur. Diezelfde prestaties moeten op de werkplek vaak geleverd worden met op de achtergrond telefoongesprekken, hard overgaande GSM telefoons, luide gesprekken, muziek en andere verstorende prikkels.

Het wordt dan ook tijd om te onderkennen dat de werknemer mede hoort te bepalen aan welke voorwaarden zijn werkomgeving moet voldoen om optimaal te kunnen presteren. Voor iedere functie zijn er andere vereisten mbt de inrichting van de werkplek, het faciliteren hiervan zou stukken beter kunnen!

Het wordt allereerst tijd dat we in gaan zien dat werk een activiteit is en niet alleen een plek is om naar toe te gaan. De activiteit zou dan ook uitgevoerd moeten worden in een omgeving waar de werknemer het beste kan presteren. Vergaderingen, contacten met klanten en leveranciers en andere activiteiten die persoonlijk samenwerken vereisen zouden kunnen plaatsvinden in kantoren die voorzien in de behoeften voor die activiteiten. De werkzaamheden die verdieping en concentratie vragen zouden in een rustige omgeving kunnen plaatsvinden, voor de een is dit een rustig kantoor, terwijl de ander thuis beter presteert. Managers die bang zijn dat verscholen medewerkers niet voldoende presteren moeten leren sturen op resultaat en kwaliteit ipv zich druk te maken over de invulling van deze tijd. Op die manier vallen degenen die niet om kunnen gaan met de vrijheid en verantwoordelijkheid snel door de mand.

Bovendien getuigt de kleding die sommigen op het werk dragen van weinig respect ten opzichte van de functie, collega’s en klanten. Vooral ’s zomers maken velen het wel erg bont, vrouwen paraderen halfnaakt in kleren die een hoer 10 jaar geleden niet hadden misstaan door de kantoren. De mannen lijken massaal een voetallergie tegen warmte te hebben ontwikkeld en de aanblik van korte broeken en slippers wekken de indruk op een missiepost in Afrika te zijn beland ipv op een kantoor. Mensen die dit irriteert zwijgen hierover en behalve de sectoren waar een bepaalde kledingstijl wordt vereist (bv; financiële sector, advocatuur) is men angstvallig stil en maant men niet tot het dragen van behoorlijke kleding. Wat voor een indruk wekt deze manier van kleden niet op gasten al dan niet uit het binnen of buitenland die bedrijven bezoeken?

Gisteren afgeleverd en vandaag geïnstalleerd de Nescafé Cappuccino koffie automaat.

http://www.capriole.nl/index3.php?id=10

Na de afgelopen jaren “gemarteld” te zijn met Ecologische Koffie, Economisch verantwoorde koffie (Max Havelaar) en apparaten met te goedkope koffie erin kan ik nu weer van echt lekkere koffie genieten op het werk. Er zit zelfs een knop Dubbele Expresso op, wat wenst een mens zich nog meer?

De Senseo thuis heeft er een concurrent bij!

En hij zit er nog mooi uit ook.

Bron: http://www.nu.nl/

DEN HAAG – De invoering van 80-kilometervakken bij Amsterdam (A10), Rotterdam (A20), Utrecht (A12) en Den Haag (A12) heeft de afgelopen maanden geleid tot gemiddeld meer files. Dat blijkt uit woensdag gepubliceerde cijfers van de VerkeersInformatieDienst

Dat de 80 kilometer vakken zouden zorgen voor een toename van de files, wie had dat nu gedacht? De overheid (in de vorm van het ministerie van Verkeer en Waterstaat) heeft met haar experiment gezorgd voor een verschuiving en toename van het aantal files. Wanneer houdt men daar eens op met het experimenteren en het dwarszitten van de bevolking?!

Al die duur betaalde professionals ten spijt, lukt het maar niet op tot een goede oplossing van het file probleem te komen. Nou, ik denk dat het probleem de overheid zelf is, met haar verstorende maatregelen, zoals de 80km onzin.

Waarom geeft de overheid werknemers die in een straal van 10km van hun woonplaats werken of gaan werken geen flinke korting op de te betalen loonbelasting. Wellicht dat een besparing van 2 a 3 duizend euro op jaarbasis de mensen wel motiveert om de auto te laten staan en te zoeken naar alternatieven!

Het zou het dus beter zijn als de overheid gewenste vormen van gedrag gaat belonen ipv het alleen maar bestraffen van ongewenst gedrag!

Het kost ze wellicht wat geld, maar het meeste geld dat naar Den Haag gaat is toch weggegooid geld! Dit geld teruggeven aan de bevolking die minder ver werkt is een veel betere besteding dan represie en symtoombestrijding!

Ik haat het om gevraagd te worden of ik Ad Hoc iets voor anderen kan doen!

Het komt vaak, nee te vaak voor, men heeft plotseling iets speciaals nodig van een ander. Wat die personen nodig hebben is dan plotseling zo belangrijk dat het eigenlijk geen minuut meer kan wachten. Het probleem bij deze personen is dat als het echt zo belangrijk is zij wel eens eerder hadden mogen realiseren / nadenken dat er voor hen een probleem zat aan te komen. Helaas lukt dat niet bij deze personen, het zijn dan ook vaak dezelfde types / personen die deze zeer irritante Ad Hoc mentaliteit hebben. Steeds weer stressen zij anderen met hun plotselinge ontstane “noodsituaties” maar ze dragen niet bij aan de oplossing van het probleem. Het probleem zit hem namelijk in het structurele karakter van de noodsituaties die ontstaan bij deze Ad Hocies en hoe makkelijk ze af willen wijken naar een slechte Ad Hoc oplossing. Bovendien is de vanzelfsprekendheid waarmee ze verwachten dat anderen het probleem oplossen, altijd de druppel die mij doet besluiten het probleem niet mede op te lossen.

Mijn oplossing is (enkele situaties uitgezonderd) altijd hetzelfde, ik zorg ervoor dat ze hun deadline niet gaan halen! Als medeveroorzaker van een probleem (oa te laat realiseren dat iets af moet) mogen de Ad Hocies ook voor de gevolgen opdraaien. Op die manier leren ze het af anderen met hun totale gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel en planning te terroriseren. Bovendien werk ik principieel niet mee aan slechte oplossingen, noem het maar Ad Hoc inflexibiliteit. Hun Ad Hoc probleem is niet het mijne, althans niet vanzelfsprekend!

En die ene keer uit de honderd dat het wel een echt belangrijke en onvoorziene noodsituatie is, en als de aangedragen oplossing ook acceptabel is, dan los ik datgene wat men vraagt wel graag meteen op!

Nadat ik vorige week donderdag een flinke griep voelde opkomen heb ik het bijna hele weekeinde op bed doorgebracht. Momenteel voel ik me weer fit genoeg om te gaan werken, ik heb nog een lichte keelpijn en snotneus maar het gaat wel weer. Tot morgen!